aerofony

aerofony {[gr. aer = powietrze] w systematyce ->instrumentów muzycznych grupa instrumentów dętych, w których źródłem dźwięku jest słup drgającego powietrza. Część instrumentu, w której formuje się drgający słup powietrza nosi nazwę piszczałki, od jej długości zależy wysokość dźwięku. Zmiany wysokości dźwięku można uzyskiwać przez zastosowanie w instrumencie wielu piszczałek różnej długości (np. w organach), przez zmianę efektywnej długości piszczałki (otwieranie bocznych otworów za pośrednictwem klapek, włączanie w przewód piszczałki dodatkowych kanalików lub wysuwanie ruchomej części piszczałki, tzw. suwaka), bądź przez przedęcie, czyli wydobycie z piszczałki bezpośrednio tonów alikwotowych (->alikwot). Do aerofonów należą:

1) instrumenty dęte drewniane: flet, klarnet, obój, fagot itp.;

2) instrumenty dęte blaszane: trąbki, rogi, puzony, tuby itp.

3) organy,

4) głos ludzki, którego narządy można uważać również za instrument muzyczny.}