Adler Guido

Adler Guido

Adler Guido {(1855—1941), austr. muzykolog i krytyk muzyczny, profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego, wydawca czasopisma „Vierteljahr-schrift fur Musikwissenschaft“, autor książek o R. Wagnerze (1904), o J. Haydnie (1909) i G. Mahlerze (1916), dzieła Der Stil in der Musik (1912), oraz …

Adamus Henryk

Adamus Henryk

Adamus Henryk (ur. 1880, w Warszawie), odbywał studia w Warszawie, następnie u Stephana Krehla w Lipsku; wiolonczelista w orkiestrze Filharmonii Warszawskiej, następnie dyrektor Tow. Muzycznego w Kaliszu, napisał: Uwerturę uroczystą i dwa poematy symfoniczne, operę” Sumienie czyli pierwsze …

Adam de la Halle, zw. le Bossu d’Arras

Adam de la Halle, zw. le Bossu d’Arras

Adam de la Halle, zw. le Bossu d’Arras (ur. ok. 1220, zm. 1287 w Neapolu), fr. -truwer, poeta-muzyk, kompozytor ballad, rond, virelais, motetów i chansons; na dworze Karola Andegaweńskiego wykonano jego dramatyczną …

Abt Franz

Abt Franz

Abt Franz (1819—85), niem. kompozytor licznych pieśni o nucie nieco sentymentalnej; pieśni te z partią fortepianową o najprostszym podkładzie harmonicznym były także rozpowszechnione w naszych domach w drugiej połowie XIX w. i wywarły pewien wpływ na styl naszej …

Abendroth Hermann

Abendroth Hermann

Abendroth Hermann (1883— 1956), sławny niem. dyrygent, znakomity interpretator dzieł klasyków.…

Ambroży św

Ambroży św

Ambroży św. (333—397), biskup Mediolanu, miał wg tradycji dokonać pierwszej reformy śpiewu liturgicznego w Kościele rzymskim i wprowadzić psalmodię antyfonalną i hymny, pragnąc dopuścić lud do żywszego udziału w śpiewie w czasie nabożeństwa. Nie jest rzeczą pewną, czy …

Allegri Gregorio

Allegri Gregorio

Allegri Gregorio (1582—1652), jeden z głównych przedstawicieli stylu Palestrinowskiego, tj. wielogłosowej muzyki kościelnej a cappella, czyli tzw. „szkoły rzymskiej “; A. zawdzięcza swą sławę głównie kompozycji, która zdobyła legendarny rozgłos, było to 9-głosowe Miserere na dwa chóry, wykonywane …

Albertini Gioacchino

Albertini Gioacchino

Albertini Gioacchino, (1751—1812), kompozytor wł., dyrektor orkiestry nadwornej w Nieświeżu u ks. Radziwiłła, a od 1784 u króla Stanisława Augusta; w Polsce przebywał do 1804; potem wrócił do Rzymu, gdzie mieszkał do końca życia. Z licznych jego oper …

Alberti Domenico

Alberti Domenico

Alberti Domenico, (1710—40), kompozytor wenecki, przedstawiciel wczesnej sonaty z epoki rokokowej; cechą tej sonaty jest najprostsza budowa homofoniczna, oparta na basie złożonym z łamanych akordów, czyli rozłożonych trój dźwięków; ten charakterystyczny akompaniament nazwano „basem Albertiego“.…

Albert Heinrich z Królewca

Albert Heinrich z Królewca

Albert Heinrich z Królewca (1604—51), uczeń H. Schutza, wydał zbiór pieśni pt. Arien, w 8 częściach (1638—50), nie bez znaczenia dla nas, gdyż wśród tych pieśni jest kilka tańców polskich: Aria Polonica, Tantz nach Art der …