Aida

Aida

Aida, opera w 4 aktach G. Verdiego (1871); libretto: Antonio Ghislanzoni.…

Agricola Martinus właść. Martin Soore

Agricola Martinus właść. Martin Soore

Agricola Martinus właść. Martin Soore (1486—1556), niem. teoretyk muzyki z okresu reformacji; pisma jego były znane także u nas w XVI w.; jego wierszowany traktat Musica instramentalis deudsch( 1528), zawiera opis „polskich skrzypiec“ („pohlische Geigen“).…

agrements

agrements

agrements [fr.], zw. też broderies, ozdobniki, zwłaszcza we fr. muzyce klawesynowej rokoka; niektóre z nich zarzuciła późniejsza muzyka, niektóre zaś utrzymały się dotychczas; klawesyniści fr., Jean d’Anglebert (1689) i F. Couperin (1717), podają szczegółowe wskazówki do ich wykonania. Zob. …

agony muzyczne

agony muzyczne

agony muzyczne, w starożytnej Grecji zawody śpiewaków oraz instrumentalistów obejmujące: kitarodię, czyli śpiew przy wtórze kitary, aulodię, czyli śpiew przy wtórze aulosu, oraz solową grę na kitarze lub na aulosie; stanowiły one część igrzysk starogr., zwłaszcza pytyjskich w …

agogika

agogika

agogika [gr.], termin wprowadzony do teorii muzycznej przez H. Riemanna, w pracy Musikalische Dynamik and Agogik (1884) dla określenia zmian i odcieni tempa; tu należą więc wszelkie takie terminy, jak: rallentando, ritenuto, allargando — na oznaczenie zwolnienia; accelerando, stretto, …

agitato

agitato

agitato [adżitato, wł.], gwałtownie, burzliwie, z niepokojem.…

agile

agile

agile [adżile, wł.], zwinnie, ruchliwie, żywo, szybko…

agenda

agenda

agenda, {księga, zawierająca przepisy sprawowania sakramentów i innych czynności kościelnych. Nazwa ta używana w Kościele katolickim w Polsce do pocz. XVII w., później zastąpiona nazwą „rytuał“ powszechnie od tego czasu stosowaną.}

W Kościele ewangelickim polskim nazywano agenda „formy porządku …

Afrykanka

Afrykanka

Afrykanka (Vasco da Gama), opera w 5 aktach G. Meyerbeera (1865), libretto: Augustin Eugene Scribe.…