affettuoso

affettuoso [wł.], z wyrazem o silnym zabarwieniu uczuciowym, namiętnie.…

affabile

affabile [wł.], pogodnie, z wdziękiem.…

afekty w muzyce

afekty w muzyce; estetyka muzyki XVIII w. rozwinęła teorię afektów, podkreślając bardzo silnie zdolność muzyki do wyrażania różnorodnych stanów uczuciowych. Muzykę nazywano wtedy „mową afektów” i żądano, aby wykonawca, a zwłaszcza pianista, grając jakąś kompozycję, wyrażał za …

aerofony

aerofony {[gr. aer = powietrze] w systematyce ->instrumentów muzycznych grupa instrumentów dętych, w których źródłem dźwięku jest słup drgającego powietrza. Część instrumentu, w której formuje się drgający słup powietrza nosi nazwę piszczałki, od jej długości zależy wysokość dźwięku. Zmiany …

A-dur

A-dur tonacja, gama opatrzona trzema ->krzyżykami, oparta na dźwięku a jako podstawowym:

…

a due

a due [wł.], na dwa głosy; w grze instrumentalnej wykonanie jednej partii przez dwa instrumenty grające zasadniczo różne partie.…

adapter

adapter, urządzenie do odtwarzania dźwięku nagranego na płytach; tzw. głowica adapterowa zaopatrzona jest w igłę lub w ostrze szafirowe, które zagłębia się w rowku obracającej się płyty; sfalowania boczne rowka, odpowiadające falom akustycznym nagranego dźwięku, wprawiają ostrze w drgania …

adagio

adagio [adadżio, wł. = bardzo powoli] 1) tempo bardzo powolne;

2) kompozycja o uroczystym, dostojnym wyrazie i głębokim nastroju; zajmuje zazwyczaj drugie lub trzecie miejsce w sonatach lub symfoniach; niedościgniony wzór adagio stworzył Beethoven, nadając mu niemal mistyczny wyraz; …

ad aequales

ad aequales (domyślne: voces) [łać.], na równe głosy, zazwyczaj na kwartet męski: dwa tenory i dwa basy.…

accompagnato

accompagnato [akompaniato, wł.], z towarzyszeniem instrumentów; recitativo accompagnato w starowł. operze oznaczało śpiew o charakterze deklamacyjnym na tle całej orkiestry {w przeciwieństwie do recitativo secco, gdzie akompaniament ograniczał się tylko do basu cyfrowanego, wykonywanego (realizowanego) na clavicembalo.} Zob. też: …