allemande

allemande [fr.], Staroniemiecki, taniec, występuje w dwóch formach:

1) jako poważny, kroczony lub chodzony w takcie parzystym na 4; w XVII w. postawiony na czele suity jako intrada, zatracił z czasem cechy tańca, a stał się uroczystym wstępem do następujących po nim tańców i przybrał to znaczenie, jakie dawniej miała ->pavana

2) taniec, zwany u nas „niemiec“, w takcie trójdzielnym, zazwyczaj na 3/8, po włosku „alla Tedesca“, czyli na sposób niemiecki, charakterem zbliżony do -Landlera i do walca; wiek XVIII rozwinął tę allemande jako samodzielną formę, która nie weszła do – suity tanecznej; natomiast klasycy posługują się allemande często jako jedną z części sonaty: np. Haydn w Trio fortepianowym Es-dur, Mozart w jednej z sonat na skrzypce i fortepian, Beethoven w jednym z ostatnich kwartetów smyczkowych (op. 130), w części „alla danza tedesca“; prócz tego napisał Beethoven 72 danses allemandes (1795).