ambitus

ambitus [łac.], rozpiętość lub rozmiary głosu i jego rejestrów, skali lub melodii; zasadniczo jest to odległość pomiędzy najwyższym a najniższym dźwiękiem, jako podstawowym. Nazwę tę wprowadziła teoria chorału gregoriańskiego (gregoriański śpiew), stawiając zasadę, by melodia nie przekraczała ->decymy, w myśl słów Psalmu 143: „In psalterio decachordo psallam tibi“, („Będę ci śpiewał na lutni dziesięcio-strunnej“).