CEREMONIE ŻYDOWSKIE

CEREMONIE ŻYDOWSKIE (UZNAWANE PRZEZ WIĘKSZOŚĆ WYZNANIOWĄ)

Dziewczęta w wieku lat dwunastu, a chłopcy w wieku lat trzynastu stają się „córkami” lub „synami Prawa”. Od tej chwili muszą wypełniać spoczywające na nich (zależne od płci) obowiązki religijne. Owo wejście w dorosłość świętuje się mniej lub bardziej uroczyście – zależnie od płci dziecka.

Bar-micwa. Zgodnie z zasadami religii, dziewczęta uznaje się za dorosłe w wieku dwunastu lat. Wówczas stają się „córkami Prawa” (bar-micwa). Ponieważ rola kobiety łączy się z jej obecnością w domu, tradycyjnie osiągnięcie owej dojrzałości nie wiązało się z żadną oficjalną uroczystością. Dziś coraz częściej świętuje się „inicjację religijną”. Dwunastoletnie dziewczynki udają się do synagogi, by podczas zbiorowej ceremonii, w obecności rodziny i współwyznawców, wkroczyć w dorosłość. Jest to okazja do rodzinnego święta, znacznie skromniejszego od święta organizowanego dla chłopców.

Chłopiec staje się „synem Prawa” (bar-micwa) w dniu trzynastych urodzin. Odtąd musi wywiązywać się ze wszystkich religijnych obowiązków dorosłego mężczyzny. To wydarzenie szczególnej wagi, przygotowywane długo i świętowane bardzo uroczyście.

Nim nadejdzie ta podniosła chwila, dziecko poznaje zasady swej wiary, a przede wszystkim – uczy się czytać i mówić w języku hebrajskim, języku religii. W swym wielkim dniu będzie mogło odmówić publicznie modlitwę, odczytać fragment Tory, Świętej Księgi, i wygłosić błogosławieństwo podczas posiłku po uroczystości.

Zaproszenie. Rodzice wysyłają zawiadomienie o uroczystości do rodziny, wszystkich przyjaciół i znajomych. Czynią to także dziadkowie, bracia i siostry.

Zależnie od tego, jak bliskie stosunki łączą ich z rodziną, zapraszają jej członków na trzy kolejne etapy święta. W dniu urodzin na poranne modły w synagodze zaprasza się tylko rodzinę i najbliższych przyjaciół. W sobotę rano, po bar-micwa, na nabożeństwie w synagodze, spotyka się większość zaproszonych. Niektórzy przybywają wyłącznie na przyjęcie w sobotni wieczór lub w niedzielę.

Sobotnie modły w synagodze. Odbywają się w pierwszą sobotę po urodzinach chłopca. Okryty modlitewnym szalem, jak inni dorośli mężczyźni, chłopiec zostaje po raz pierwszy wezwany do wygłoszenia błogosławieństw i odczytania fragmentu Tory.

Ceremonia religijna trwa bardzo długo, czasami nawet ponad trzy godziny, ale goście, którzy nie są praktykujący, mogą pozwolić sobie na spóźnienie.

Podczas obrządku kobiety i mężczyźni pozostają rozdzieleni. Kobiety nie uczestniczą w modłach i gromadzą się na galerii albo w rogu synagogi, za zasłoną lub parawanem. Dzieciom pozostawia się swobodę, mogą przemieszczać się dowolnie.

Uczestnikom ceremonii tradycja nakazuje przywdziać elegancki strój – kostium lub odświętną suknię, ciemny garnitur. Kobiety nie powinny pojawiać się w spodniach, mężczyźni muszą mieć nakrycie głowy – kapelusz lub myckę, by wejść do synagogi. W zasadzie również kobiety nie powinny wchodzić do świątyni z gołą głową, zwykle jednak tylko te, które należą do rodziny, zakładają kapelusze. W niektórych synagogach paniom, które przybyły z gołą głową, daje się koronkowe szale.

Po zakończeniu ceremonii w synagodze podaje się obiad lub kolację. Odbywa się to w specjalnej sali. Uczestniczą w nim wszyscy goście i członkowie wspólnoty.

Przyjęcie z okazji bar-micwa i prezenty. Dla chłopca, który świętuje bar-micwa, rodzice wydają na ogół wielkie przyjęcie, dorównujące przyjęciom weselnym. Zaprasza się licznych gości

– całą rodzinę, swoich przyjaciół i przyjaciół chłopca.

Przyjęcie odbywa się wieczorem w sobotę albo w niedzielę, na zakończenie szabasu, który jest poświęcony modlitwie i czytaniu świętych tekstów. Jest to przyjęcie eleganckie i wystawne, często obowiązują stroje wieczorowe, o czym informuje się w zaproszeniach (jeżeli takiej informacji brak, należy porozumieć się z gospodarzami).

Najczęściej uroczystość odbywa się w wynajętym na ten cel lokalu lub w domu, jeśli pozwalają na to warunki. Wystawnemu posiłkowi towarzyszą tańce przy muzyce, a niekiedy nawet pokaz sztucznych ogni.

Przybywający goście wręczają młodemu człowiekowi prezenty. Chłopiec wita ich przy wejściu wraz z rodzicami, fotografuje się z nimi.

Prezenty są równie piękne jak wręczane z okazji ślubu. Może to być upominek osobisty (eleganckie pióro, rzadko spotykana książka, dzieło sztuki…), sporadycznie natomiast wręcza się czek. Do upominku dobrze jest dołączyć wizytówkę, wówczas rodzice i dziecko mogą przesłać pisemne podziękowania oraz zdjęcie z uroczystości.

Choć tradycją jest huczne świętowanie bar-micwa i niektóre rodziny wolą nadać tej uroczystości bardziej intymny, religijny charakter, zawsze jednak towarzyszy jej wielka radość.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *