afekty w muzyce

afekty w muzyce

afekty w muzyce; estetyka muzyki XVIII w. rozwinęła teorię afektów, podkreślając bardzo silnie zdolność muzyki do wyrażania różnorodnych stanów uczuciowych. Muzykę nazywano wtedy „mową afektów” i żądano, aby wykonawca, a zwłaszcza pianista, grając jakąś kompozycję, wyrażał za …

aerofony

aerofony

aerofony {[gr. aer = powietrze] w systematyce ->instrumentów muzycznych grupa instrumentów dętych, w których źródłem dźwięku jest słup drgającego powietrza. Część instrumentu, w której formuje się drgający słup powietrza nosi nazwę piszczałki, od jej długości zależy wysokość dźwięku. Zmiany …

A-dur

A-dur

A-dur tonacja, gama opatrzona trzema ->krzyżykami, oparta na dźwięku a jako podstawowym:

a due

a due

a due [wł.], na dwa głosy; w grze instrumentalnej wykonanie jednej partii przez dwa instrumenty grające zasadniczo różne partie.…

Adler Guido

Adler Guido

Adler Guido {(1855—1941), austr. muzykolog i krytyk muzyczny, profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego, wydawca czasopisma „Vierteljahr-schrift fur Musikwissenschaft“, autor książek o R. Wagnerze (1904), o J. Haydnie (1909) i G. Mahlerze (1916), dzieła Der Stil in der Musik (1912), oraz …

adapter

adapter

adapter, urządzenie do odtwarzania dźwięku nagranego na płytach; tzw. głowica adapterowa zaopatrzona jest w igłę lub w ostrze szafirowe, które zagłębia się w rowku obracającej się płyty; sfalowania boczne rowka, odpowiadające falom akustycznym nagranego dźwięku, wprawiają ostrze w drgania …

Adamus Henryk

Adamus Henryk

Adamus Henryk (ur. 1880, w Warszawie), odbywał studia w Warszawie, następnie u Stephana Krehla w Lipsku; wiolonczelista w orkiestrze Filharmonii Warszawskiej, następnie dyrektor Tow. Muzycznego w Kaliszu, napisał: Uwerturę uroczystą i dwa poematy symfoniczne, operę” Sumienie czyli pierwsze …

Adam de la Halle, zw. le Bossu d’Arras

Adam de la Halle, zw. le Bossu d’Arras

Adam de la Halle, zw. le Bossu d’Arras (ur. ok. 1220, zm. 1287 w Neapolu), fr. -truwer, poeta-muzyk, kompozytor ballad, rond, virelais, motetów i chansons; na dworze Karola Andegaweńskiego wykonano jego dramatyczną …

adagio

adagio

adagio [adadżio, wł. = bardzo powoli] 1) tempo bardzo powolne;

2) kompozycja o uroczystym, dostojnym wyrazie i głębokim nastroju; zajmuje zazwyczaj drugie lub trzecie miejsce w sonatach lub symfoniach; niedościgniony wzór adagio stworzył Beethoven, nadając mu niemal mistyczny wyraz; …

ad aequales

ad aequales

ad aequales (domyślne: voces) [łać.], na równe głosy, zazwyczaj na kwartet męski: dwa tenory i dwa basy.…