accompagnato

accompagnato [akompaniato, wł.], z towarzyszeniem instrumentów; recitativo accompagnato w starowł. operze oznaczało śpiew o charakterze deklamacyjnym na tle całej orkiestry {w przeciwieństwie do recitativo secco, gdzie akompaniament ograniczał się tylko do basu cyfrowanego, wykonywanego (realizowanego) na clavicembalo.} Zob. też: …

acciaccatura

acciaccatura [acziakatura, wł. = nuta krótka odcięta] note brisee, [fr.] — krótka przednutka, którą przedstawia się jako małą nutę ósemkową z przekreśloną szyjką; stanowi ona albo górną, albo dolną sekundę nuty, którą poprzedza i której zabiera bardzo niewielką cząstkę …

accentus ecclesiasticus

accentus ecclesiasticus [łac. = akcent kościelny], sposób recytacji w śpiewie gregoriańskim; obejmuje oracje czyli kolekty, lekcje, profecje, czyli proroctwa, i ewangelię z właściwą im kadencją melodyczną; wykonuje je celebrans lub asystujący mu kleryk. Jest to śpiewna recytacja tekstu …

accelerando

accelerando [aczelerando, wł.], przyspieszając, coraz szybciej.…

a cappella

a cappella [wł.], w stylu muzyki przeznaczonej dla kaplicy; ponieważ mała kaplica nie mogła pomieścić na chórze wielu wykonawców, dlatego pierwotnie ustawiano tam tylko samych śpiewaków bez instrumentów, które w liturgicznej muzyce nie brały udziału; stąd więc a …

absolutna muzyka

absolutna muzyka, {muzyka bez literackiego „programu”, lub tytułu, sugerującego słuchaczowi skojarzenia pozamuzyczne, lecz działająca wyłącznie muzycznymi środkami, w przeciwieństwie do muzyki ->programowej.}…

abbreviatura

abbreviatura [wł. = skrót], skrót pisowni nutowej; tu należą wszelkie znaki ornamentalne, jak tr czyli tryl, ∧∨ zwrotnik czyli mordent, obiegnik, itp.

 …

a

a, 1) szósty stopień gamy diatonicznej, opartej na dźwięku C. W systemie starogr. A było podstawowym dźwiękiem skali i nazywało się proslambanomenos:

jego oktawa górna, czyli małe a, zw. mese:

było podstawą stroju dla starogr. liry, czyli kithary …